Monique Hendriks is stadsdichter van Eindhoven 2024-2026, werd in 2021 Nederlands Kampioen Poetry Slam en won in datzelfde jaar de El Hizjra literatuurprijs. Ze was een van de spoken word talenten van UC Masters 2021-2023. Ze is schrijver, actrice, theatermaker en wetenschapper. Ze doet onderzoek naar de interactie tussen mens en artificial intelligence en hoe verhalen daarin een rol spelen. Als maker vraagt ze aandacht voor de tol die het moeder-worden en het moederschap kunnen eisen. Als stadsdichter werkt ze aan het project Luisterbuiken, waarin Eindhovense moeders hun persoonlijke ervaringen met het moeder worden delen. Ze schreef poëzie tijdens het lopen van het Hertog Hendrikpad en bedacht “Knoop je gedicht”, een “Choose your own adventure”-poetry-fiets-avontuur door vijftig fietsknooppunten in en om Eindhoven te koppelen aan woorden. Al fietsend ontstaat zo voor elke route een uniek gedicht.
Waarom “Knoop je gedicht”, een “Choose your own adventure”-poetry-fiets-avontuur?
Ik vind fietsknooppunten echt geweldig en toch ook niet ideaal... Je kan gewoon de bordjes volgen, dus je hoeft niet de hele tijd af te stappen, je kaart uit te vouwen, honderd keer draaien om te bedenken welke richting je op moet, enzovoorts. En je hoeft ook niet een vooraf uitgezette route te volgen die altijd ofwel te lang is, ofwel te kort. Je schrijft gewoon een rijtje knooppunten op en gaan!
Maar er is een nadeel. Mijn hoofd raakt van de knooppuntgetalletjes in wiskundemodus: ik ben de hele tijd aan het rekenen, hoeveel heb ik er al gehad, hoeveel moet ik er nog en ik probeer panisch te onthouden wat het volgende getal in het lijstje is, maar ik vergeet het telkens.
Als dichter ben ik toch meer van de woorden. Dus besloot ik elk knooppunt aan een woord te koppelen, om zo te kijken welke poëzie er ontstaat wanneer je een route uitzet. Ik heb mijn best gedaan om van alle mogelijke combinaties van knooppunten een lopend gedicht te maken, maar dat viel niet mee. Het is best mogelijk dat er bizarre, onvoorziene poëzie uit jouw route komt rollen. En dat vind ik juist mooi!
Poëzie is namelijk een kunstvorm met onzettend veel vrijheid. Een zin hoeft niet logisch te zijn, je hoeft in poëzie niet eens per se bestaande woorden te gebruiken, als er maar gevoel in zit: verwondering, verademing, verdriet, plezier, het mag allemaal.
Ik ben er van overtuigd dat iedereen poëzie kan schrijven, je moet alleen maar even weten waar je kan beginnen. Met dit project hoop ik Eindhovenaren aan te sporen om te gaan schrijven én om tegelijkertijd hun stad eens met andere ogen te bekijken.
Uiteraard zijn ook niet-Eindhovenaren van harte welkom om een gedicht te knopen.
“Ik kan niet wachten om te zien wat jullie bij elkaar gaan trappen!”
Knoop je gedicht